Bylica piołun, absynt (Artemisia absinthium)

Piołun to roślina o silnym, charakterystycznym zapachu i gorzkim smaku. Zakwita w połowie czerwca i kwitnie do września. Ma niepozorne, małe kwiaty o barwie szaro-żółto-zielonej.

Surowcem leczniczym jest ziele. Na początku kwitnienia ścina się kwitnące wierzchołki pędów (do około 40 cm). Należy je wysuszyć, rozkładając w przewiewnym miejscu. Dobrze wysuszone ziele poznaje się po tym, że gałązki i nerwy liściowe nie łamą się przy zginaniu lecz są elastyczne. Należy je przechowywać w szczelnie zamkniętym naczyniu.

Działanie i zastosowanie.

Piołun poprawia trawienie i działa bakteriobójczo. Ma zastosowanie w zaburzeniach przewodu pokarmowego: brak łaknienia, złe trawienie, wzdęcia, biegunki, cuchnące stolce. Zewnętrznie stosuje się go do płukań przeciwko przykremu zapachowi z ust oraz do okładów na rany i owrzodzenia.

Nie należy go stosować przy wrzodzie żołądka i dwunastnicy!!!

Napar z ziela.

Łyżeczkę ziela piołunu zalać szklanką wrzątku i trzymać pod przykryciem 10 minut. Odcedzić.

Pić 2-3 razy dziennie po 1/2 szklanki przed jedzeniem.

Nalewka z ziela.

Cztery łyżki stołowe ziela piołunu zalać 1/2 litra wódki i zostawić na tydzień. Przecedzić. Można dodać nieco cynamonu. Pić dwa razy dziennie po kieliszku (50g) przed jedzeniem.  

Pokrzywa zwyczajna, parząca (Urtica dioica)

Jest pospolitym chwastem, rozpoznawalny po charakterystycznych parzących włoskach. Liście i ziele pokrzywy wykorzystuje się w lecznictwie. Z młodych pędów tej rośliny przyrządza się jarzynę, przypominającą w smaku szpinak. Liście pokrzywy można zbierać od maja do września najlepiej w pogodny dzień. Ścięte rośliny należy pozostawić w cieniu, w suchym miejscu aby zwiędły - wtedy stracą swe parzące właściwości.

Działanie i zastosowanie

Pokrzywa tamuje krwawienie, reguluje przemianie materii oraz działa moczopędnie. Ma zastosowanie w długich i obfitych krwawieniach miesiączkowych, w krwiopluciu, krwawej biegunce, krwawych wymiotach, w nieżycie żołądka i jelit oraz w chorobach wątroby i skóry.

Zewnętrznie stosuje się sok z pokrzywy do tamowania krwotoków, przeciw łupieżowi i wypadaniu włosów. W przypadku reumatyzmu nieraz stosuje się chłostanie pokrzywami.

Uwaga: w krwiopluciu i krwawych wymiotach stosowanie ziela należy skonsultować z lekarzem.

Napar z liści
Dwie łyżki stołowe pokrzywy zalać szklanką wrzątku. Trzymać pod przykryciem ok 10 min. Odcedzić, pić 1 - 3 razy dziennie po szklance.

Odwar do użytku zewnętrznego

sześć łyżek stołowych liści pokrzywy zalać dwoma szklankami wody i gotować 15 minut. Dolać 2 szklanki octu, odcedzić. Używać do mycia głowy.


Źródło: B. Kuźnicka; A. Dziak "Zioła lecznicze"

Anyż - biedrzeniec anyż, anyżek (Pimpinella anisum)

Roślina zielna dochodząca do 50  cm wysokości. Kwitnie w lipcu, ma białe, drobne kwiaty. W sierpniu zawiązują się zielonoszare owoce pokryte licznymi włoskami. Mają słodki, lekko szczypiący smak. Cała roślina wydziela przyjemny zapach pochodzący z zawartych w niej olejków eterycznych. Surowcem leczniczym są nasiona, zbierane w sierpniu w okresie ich pełnego dojrzewania. Są wtedy ciemne i mają wyraźną szarą barwę.

Działanie i zastosowanie.

Anyż posiada działanie wykrztuśne, przeciwskurczowe, mleko twórcze oraz wiatropędne.

Jest stosowany w schorzeniach dróg oddechowych (w przewlekłych nieżytach oskrzeli i gardła, kaszlu, astmie) oraz w zaburzeniach trawienia (wzdęcia, odbijania, stany skurczowe żołądka i jelit, tzw. kolki), w szczególności u dzieci. jest stosowany również przeciw zawrotom i bólom głowy, a także u karmiących matek w razie braku pokarmu.

Napar z nasion.

Łyżkę stołową dobrze wysuszonych, sproszkowanych nasion anyżku zalać szklanką wrzątku i trzymać pod przykryciem ok. 15 minut. Po odcedzeniu pić 2 razy dziennie po szklance.

Powidełka z nasion.

1-2 łyżki stołowe wysuszonych i dobrze sproszkowanych nasion anyżku zmieszać z miodem lub syropem.

Zażywać 2 razy dziennie po łyżce stołowej.

Źródło: B. Kuźnicka, A. Dziak "Zioła lecznicze"