Pokrzywa

Autorem artykułu jest Anna  Kunigiel

Pokrzywa kojarzy się z parzącym i trudnym do pozbycia  się chwastem, który wyjaławia ziemię, wyciągając z niej minerały.  Tymczasem gromadzi ona w sobie cenne związki i już w starożytności  wykorzystywana była jako warzywo.

Dziś wiemy, ze jest niezwykle bogata w  minerały (wapń, fosfor, magnez, mangan, żelazo, potas, krzem), a także  witaminy (A, B2,C, E, K).

Ponadto liść zawiera flawonoidy i karotenoidy (oba mające działanie przeciwutleniające), fitosterole (obniżające poziom cholesterolu), garbniki (uszczelniające ściany jelita grubego i mające działanie przeciwbiegunkowe), natomiast korzeń zawiera woski, śluzy (o działaniu osłaniającym), lecytyny (obniżają cholesterol i wpływają korzystnie na pamięć), fitosterole i rozpuszczalną krzemionkę (niezbędny składnik tkanki  łącznej, pierwiastek pomagający w usuwaniu z organizmu substancji  toksycznych).

Czy możemy w jakiś sposób wykorzystać to bogactwo i z uciążliwego chwastu uczynić roślinę pożyteczną?

Pokrzywa posiada liczne właściwości lecznicze

Spożywanie świeżego ziela pokrzywy jest doskonałe na uzupełnienie niedoborów,  zwłaszcza w ramach kuracji wiosennej, kiedy organizm jest osłabiony i  wyjałowiony po zimie. Ważne jest, aby ziele pokrzywy zbierać tuż przed  kwitnieniem (kwiecień–początek maja), kiedy jest świeże i soczyste.  Należy również zadbać o to, aby teren zbioru był czysty, a ziele należy  dokładnie umyć. Liście i pędy można dodawać do sałatek (po uprzednim  sparzeniu) lub wycisnąć z nich sok w sokowirówce i pić po 1-2 łyżki  dziennie. Sok taki można również zakonserwować, dodając miód w proporcji  1kg na 1 litr i następnie spożywać całą zimę. Postępowanie takie  podnosi odporność organizmu i chroni przed grypą i przeziębieniami. Jako napar pobudza przemianę materii i stymuluje produkcję czerwonych krwinek - stosowany jest przy leczeniu anemii. Posiada także właściwości przeciwcukrzycowe. Z tego względu pokrzywa  wchodzi w skład preparatu obniżającego poziom cukru we  krwi. U kobiet karmiących jako środek mlekopędny. Natomiast dzięki swym właściwościom moczopędnym, napar przynosi ulgę  chorym na podagrę, wzmagając wydalanie kwasu moczowego, którego  odkładanie się w stawach jest podłożem tej choroby. W leczeniu reumatyzmu stosuje się okłady ze świeżej pokrzywy oraz  nacieranie bolących miejsc nalewką spirytusową z korzenia. W celu jej  sporządzenia, zbieramy korzeń pokrzywy jesienią lub wczesną wiosną,  oczyszczamy z ziemi i suszymy w przewiewnym miejscu. 2 łyżki suszu  zalewamy 1/2 litra wódki i pozostawiamy na tydzień do maceracji. Stosuje się jako środek przeciwkrwotoczny, przeciwzapalny, bakteriobójczy i przyśpieszający gojenie. Odwar z korzeni pokrzywy – do płukania gardła i jamy ustnej przy stanach zapalnych, jako dodatek do kąpieli lub bazę kompresu na stłuczenia i owrzodzenia.

Pokrzywa w kosmetyce

Wykorzystanie pokrzywy w kosmetyce jest  niezwykle bogate. Ze względu na swe właściwości bakteriobójcze, dodawana  jest do past do zębów. Powszechnie stosowana jest również w szamponach  jako składnik wzmacniający włosy, zapobiegający siwieniu oraz  zwalczający łupież i łojotok. Kuracje pokrzywowe można przygotować  również samemu w domu, sporządzając wywar z liści i korzeni, który  następnie zakwasza się octem i wciera w skórę głowy.

---

    Jeśli zainteresował Cię temat - odwiedź mój blog - znajdziesz tam dużo  ciekawych artykułów o zdrowym odżywianiu, oczyszczaniu organizmu z  toksyn, odchudzaniu i wielle innych - Polecam - czytaj na Zdrowie

Artykuł pochodzi z serwisu 

www.Artelis.pl

Właściwości mleczka pszczelego

Autorem artykułu jest Bartosz  Nowakowski

Mleczko pszczele zwane jest inaczej „eliksirem młodości, płodności i ekstraktem życia”, od wieków bowiem wierzono w jego niesamowite właściwości. W medycynie ludowej (medycynie niekonwencjonalnej) było znane od dawna.

Wykorzystywane było w procesach przyspieszających gojenie ran, a także w leczeniu chorób gardła, wypryskach, czyrakach. Ludowe poglądy dotyczące niesamowitych właściwości mleczka pszczelego potwierdziły badania naukowe i laboratoryjne.

Mleczko pszczele wytwarzają młode pszczoły, karmicielki. Służy ono do karmienia larw robotnic i trutni przez 3-4 dni, matka natomiast jest karmiona przez cały okres życia, od larwy aż do śmierci, dzięki czemu może ona przeżyć aż 5 lat. Podstawowe składniki mleczka pszczelego to: cukry, proteiny, lipidy, sole mineralne, witaminy B1, B2, B6, B12, C, kwas foliowy i biotyna.

Nie wszyscy zdajemy sobie sprawę z właściwości leczniczych mleczka pszczelego. Jest ono bardzo dobrze przyswajalne przez ludzki organizm i sprawdza się doskonale w leczeniu wielu schorzeń, a także w działaniach profilaktycznych (zapobiegawczych). Mleczko posiada właściwości bakteriostatyczne. Badania wykazały, że stosowane u ludzi wzmacnia ich układ odpornościowy, wpływa na przemianę materii (czyli reguluje metabolizm), wpływa na regulację pracy jelit, dostarcza energii i eliminuje zmęczenie.

Mleczko pszczele zawiera aminokwasy egzogenne, białka, substancje enzymatyczne, hormony płciowe i inne hormony, hormon wzrostu i biopierwiastki, m.in.: fosfor, potas, cynk, żelazo i wiele innych. W leczeniu chorób układu pokarmowego, takich jak np.: zaparcia, wrzody żołądka, niewydolność wątroby, zapalenie jelita grubego itp., substancja ta bywa bardzo pomocna. Również w leczeniu chorób serca, miażdżycy, została doceniona przez lekarzy. Mleczko wpływa doskonale na regulację ciśnienia, a co za tym idzie, sprawdza się doskonale przy rehabilitacji po zawałach mięśnia sercowego.

---

    Jeśli zaciekawiło Cię mleczko pszczele oraz jego lecznicze właściwości, odwiedź nasz sklep!

Artykuł pochodzi z serwisu 

www.Artelis.pl

Rośliny, które leczą nerki

Autorem artykułu jest Arek Czapla

Nerki to bardzo waży narząd w naszym organizmie. Kłębuszki nerkowe codziennie filtrują 120-22 l płynu, a których 1,5 l zagęszcza się i zostaje wydalone jako mocz. Razem z moczem usuwamy z naszego organizmu końcowe produkty przemiany materii, kwas moczowy i substancje obce.

A oto rośliny, które pomogą Ci leczyć choroby nerek:

Żurawiny
Żurawiny zawierają fruktozę i taniny, chroniące nerki i drogi moczowe. Pijąc 1/4 filiżanki soku z żurawin dziennie, obniżysz ilość bakterii w moczu. Przy ostrej infekcji trzeba wypić nawet litr soku.
Korzeń i natka pietruszki
Sok z korzenia pobudzi wydzielanie moczu. Można go stosować przy mocznicy i przy ropnym zapaleniu nerek. Pomocne jest też spożywanie świeżej natki pietruszki. Nie zaleca się spożywania pietruszki przy kamicy nerkowej.
Korzeń lubczyku
Korzeń lubczyku ma mocne działanie moczopędne. Przy niewydolności nerek oraz nieżycie dróg moczowych pomoże Ci odwar z korzenia.
Przygotowanie: 20 gram ziela zalewamy 2 szklankami wrzącej wody i pijemy po pół szklanki trzy razy dziennie.

Korzeń łopianu

Wywar z korzenia łopianu stymuluje nerki do pracy.

Przygotowanie: Wywar przygotujesz z dwóch łyżek korzenia zalanych 2 szklankami wody. Trzeba gotować 5 minut i przecedzić . Pić po pół szklanki 2-3 razy dziennie.

Liść poziomki

Napar z liści poziomki pobudzi nerki do intensywnej pracy.

Przygotowanie: Napar przygotujesz z łyżki liści zalanych szklanką wrzątku. Parz pod przykryciem 10 minut. Odcedź.
Pic 2-3 razy dziennie po szklance naparu.

Zioła na kamienie nerkowe

Dzika róża - Dwie łyżki stołowe owoców dzikiej róży zalewamy 200 ml wody i gotujemy 15 minut. Studzimy.

Przecedzony napar należy pić po 1/3 szklanki trzy razy dziennie przez dwa tygodnie. Po tym czasie przerywamy kuracje i powtarzamy po trzech tygodniach. Napar z dzikiej róży pomaga rozdrobnić kamienie w nerkach.
Arbuz - Pół łyżeczki zmiażdżonych pestek arbuza zalewamy szklanką wrzącej wody. Mieszamy i zostawiamy pod przykryciem na około 15 minut. Pijemy w niewielkich ilościach kilka razy dziennie. Miąższ arbuza działa moczopędnie,a  to ułatwia usuwanie toksyn z organizmu.

Mniszek - Wiosną warto robić herbatkę ze świeżych liści i korzeni mniszka. 250 ml wody należy zagotować, zmniejszyć ogień i dodać dwie łyżki posiekanego korzenia. Przykrywamy i doprowadzamy do wrzenia. Zdjąć z ognia i dodać dwie łyżki pokrojonych świeżo zebranych liści. Parzymy ok. 40 minut. Odcedzić. Pić dwie szklanki dziennie.

Krwawnik kichawiec - Ziele pomoże wypłukać piasek. Łyżeczkę rozdrobnionego suszu (kłącze rośliny) zalewamy szklanką wody i gotujemy pod przykryciem około 7 minut. Przecedzić i wypić.

Można także przygotować macerat (zimny wyciąg z ziela). Łyżkę krwawnika zalewamy szklanką letniej wody i odstawiamy na 6 godzin. Odcedzony płyn pijemy 2-3 razy dziennie po pół szklanki.

Lemoniada - Sok z cytryny jest jednym z najlepszych środków, które zapobiegają kamicy nerkowej. Dlatego warto pić lemoniadę cytrynową. Pół szklanki świeżego soku rozcieńczyć w 2 l wody. Pić przez cały dzień.

W ten sposób można zmniejszyć ryzyko pojawienia się kamieni aż o 87 %.

---

    Zdrowie i  uroda - artykuły, porady, ciekawostki

Artykuł pochodzi z serwisu

www.Artelis.pl

Popularne zioła na potencję

Autorem artykułu jest Ulryk Wilk

Jest ich dużo, mają różne działanie, jednak jedną cechę wspólną. Zioła na potencję pomagają zachować pełną sprawność organizmu. Jakie są najpopularniejsze?

Temat może wydawać się śmieszny, ale dla wielu wcale takim nie jest. Obniżona potencja może być problemem, z którym wielu mężczyznom ciężko jest sobie poradzić. Dla niektórych rozwiązaniem mogą być więc zioła na potencję, tym bardziej interesujące, że z reguły wpływające także na inne obszary funkcjonowania organizmu. 

Zioła prosto z trawnika

Zwykle zioła na potencję są mieszanką różnych roślin, znanych zresztą od dawna i niekoniecznie kojarzonych z tematyką zdrowotną. Przykładem może być wyciąg z korzenia pokrzywy. Pokrzywa, roślina, która traktowana jest jako chwast potrzebna jest bowiem nie tylko niektórym gatunkom motyli (np. rusałce ceik), ale też ludziom. Spośród szerokiego spektrum chorób leczonych za pomocą pokrzywy warto wymienić stany zapalne dróg moczowych, cukrzycę czy pielęgnację wrzodów. A także pomoc w przywracaniu potencji. Wyciąg z korzenia pokrzywy działa wielokierunkowo – przeciwzapalnie, zmniejsza obrzęki, zapobiega nowotworom. owiedziono, iż łączenie wyciągów z pokrzywy i palmy sabalowej wzmaga ich korzystny wpływ na układ moczowo-płciowy. W przypadku przywracania potencji kuracja ziołowa powinna trwać minimum 6-9 miesięcy. Dopiero wówczas może przynieść trwały efekt. 

Kolejnym ziołem, które przeciętnemu Kowalskiemu trudno podejrzewać o działania lecznice jest dynia, a dokładnie jej nasiona. Wykazują one działanie przeciwzapalne, przeciwobrzękowe, wpływają na zwiększenie wolnej frakcji testosteronu. W sam raz zioła na potencję, można by powiedzieć. Z nasion dyni produkowany jest olej, który cieszy się sporym powodzeniem w terapii ziołowej. 

Prosto z Afryki, prosto z Ameryki

Znacznie bardziej egzotyczną rośliną wykorzystywaną w przywracaniu potencji jest kora śliwy afrykańskiej.  Uprawiana jest w niektórych regionach Afryki subsaharyjskiej oraz na wyspach wokół tego kontynentu, min. na Madagaskarze. Dorosłe drzewa mogą osiągać nawet 25 m wysokości, a owoce znane są ze swoich leczniczych właściwości. Kora tego drzewa ma z kolei działanie przeciwzapalne, działa przeciwobrzękowo, wpływa regenerująco na komórki nabłonka gruczołu krokowego. Zmniejsza nasilenie przykrych objawów towarzyszących przerostowi stercza (trudności w oddawaniu moczu). Jest surowcem wspomagającym wydzielanie męskich hormonów płciowych. Innymi słowy, jest właśnie tą rośliną, którą uznać można za działającą pozytywnie na potencję. 

Spośród roślin, które trudno zaliczyć do kategorii zioła na potencję warto wymienić jeszcze jedną. Palma sabalowa z kolei rośnie przede wszystkim w Ameryce Północnej. W Stanach Zjednoczonych spotkać ją można na terenie Oklahomy, Alabamy czy Missisipi. Charakterystyczną cechą tej palmy jest jej krzaczasty wygląd. Z reguły jej wysokość nie przekracza 2 m, a szerokość 1 m. Ma bardzo krótki pęd, który nie wyrasta ponad ziemię, lub wyrasta bardzo niewiele. Na jego szczycie wyrasta pióropusz liści. Liście są sztywne, zielone lub niebieskozielone i podzielone na taśmowate listki. Powyżej liści wyrastają wiechy, na których pojawiają się owoce. I właśnie owoce są tym elementem, który ma działanie lecznicze. Działają przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo. Oprócz potencji, owoce tej palmy wspomagają terapię łysienia androgenowego. 

Preparaty zawierające opisane powyżej składniki stosowane są przede wszystkim w leczeniu układu moczowo-płciowego. To właśnie ten układ odpowiedzialny jest za potencję. Zioła na potencję wykorzystuje się także w profilaktyce. Używane są przede wszystkim do zapobiegania przerostu gruczołu krokowego, co jest właśnie częstą przyczyną impotencji. Warto jednak pamiętać, że żadne zioła nie zastąpią zdrowego trybu życia. Tylko w ten sposób można zbliżyć się do pewności, że potencja utrzyma się przez długie lata. Kto nie uprawia sportu i źle się odżywia może mieć problem niezależnie od tego, po jakie zioła na potencję sięgnie. 

---

Artykuł pochodzi z serwisu

www.Artelis.pl

Soki roślinne - źródłem świeżości i zdrowia

Są bardzo zdrowe chociaż często niedoceniane przez swój niezbyt przyjemny smak. Wyciskane bezpośrednio przed spożyciem nie tracą swoich wartości i często zapobiegają wielu chorobom. Niektóre dostępne są w aptece albo sklepach zielarskich. Warto jednak przyrządzać je samemu, bo nie zawsze możemy mieć pewność, że te kupione pochodzą z upraw ekologicznych. A o takie nam przecież chodzi!

Jak w domu przyrządzić sok roślinny? 

Jest to oczywiście dość proste, pod warunkiem, że posiadamy sokowirówkę. 

Rośliny, z których chcemy zrobić sok powinny być przede wszystkim świeże. Najlepsze są te, które zbierzemy samodzielnie. Należy jednak pamiętać, żeby wyszukiwać ich w miejscach odległych od ulic, dróg czy zakładów przemysłowych. 

Jeśli kupujemy je w sklepie, pamiętajmy o zwróceniu uwagi na ich pochodzenie. Ważne by były z upraw ekologicznych. 

Po nabyciu roślin po prostu myjemy je i od razu wyciskamy z nich sok. Mętnych soków nie powinniśmy filtrować, gdyż bardzo często w cząstkach osadu są zawarte substancje czynne. 

Należy go spożyć od razu, nie powinniśmy go przechowywać ani podgrzewać. Nie należy go też słodzić cukrem. Dla smaku można użyć miodu lub syropu klonowego.

Sok z karczochów - zawiera glikozydy, taniny, inulinę, działające moczopędnie, obniżają poziom cholesterolu, wspomagają pracę wątroby.

Sok z brzozy - garbniki i glikozydy w nim zawarte działają moczopędnie, są skuteczne w dnie moczanowej, dolegliwościach nerek i pęcherza moczowego oraz przypadłościach reumatycznych.

Sok z pokrzywy - liście tej popularnej rośliny zawierają sole mineralne, garbniki, karoten. Mają działanie oczyszczające krew, łagodzą stany zapalne jelita, dolegliwości reumatyczne i artretyczne. Kuracje tym sokiem powinny trwać od czterech do sześciu tygodni. Potem należy zrobić kilkutygodniową przerwę i ponownie zastosować.

Sok z dziurawca - zawiera barwniki, olejki eteryczne, kwas chlorogenowy, kwas kawowy. Ma działanie antydepresyjne, przeciwskurczowe. Obniża ciśnienie tętnicze, działa łagodząco na żołądek i jelita, hamuje stany zapalne. 

Sok z marchwi - karoten w nim zawarty wzmacnia wzrok. Picie tego soku zapewnia również zdrową skórę, sprawia, że znikają krosty i trądzik, zwiększa odporność na zapalenia żołądka i jelit oraz pobudza apetyt.

Sok z ziemniaka - garbniki i gorycze w nim zawarte łagodzą zgagę i zobojętniają nadmiar kwasu żołądkowego.

Sok z mniszka lekarskiego - zawarte w nim karotenowce, fitosterole, cholina, taniny, substancja gorzka, tzw. taraksacyna, działają wzmacniająco na wątrobę i woreczek żółciowy, oczyszczają organizm i krew.

Sok z selera - zawiera woski, olejki eteryczne, kwas szczawiowy. Pomaga w  trawieniu, przy wzdęciach, działa moczopędnie i napotnie. Łagodzi bóle reumatyczne.

Sok z głogu - zawarte w nim barwniki, olejki eteryczne, kwas chlorogenowy i kwas krategolowy powodują obniżenie nadciśnienia tętniczego, zapobiegają powstawaniu złogów na ścianach naczyń krwionośnych. Picie soku wzmacnia serce oraz układ krążenia.

Sok ze skrzypu polnego - kwas krzemowy, saponina, barwniki i sole potasowe, które znajdują się w tym soku zapobiegają zwapnieniu tętnic, powodują, że łatwiej goją się rany i złamania kości, powstrzymują krwawienia, np przy żylakach odbytu, łagodzą stany zapalne błon śluzowych i gardła.

Sok z babki lancetowatej - zawiera kwas krzemowy, substancje śluzowe, gorycze i garbniki. Działa skutecznie na przeziębienie. Wmasowany w skórę likwiduje swędzenie w miejscu ukłucia owadów.

Sok z czarnej rzodkwi - glukozynolany, kwas tiocyjanowy i witaminy C, B zapobiegają dolegliwościom wątroby i pęcherzyka żółciowego. Picie tego soku pobudza przemianę materii.

Sok z podbiału - polifenole i sole mineralne zawarte w soku powodują rozrzedzenie śluzu przy dolegliwościach dróg oddechowych i sprzyjają wyzwoleniu odruchu wykrztuśnego.

Sok z krwawnika - zawiera substancje gorzkie, tj. achilleinę i moszatinę oraz olejki eteryczne. Picie tego soku łagodzi skurcze przewodu pokarmowego, pobudza wytwarzanie żółci, oczyszcza naczynia krwionośne oraz hamuje zbyt silne krwawienia miesiączkowe.

Sok z kozłka lekarskiego - olejki eteryczne i wiele innych składników zawartych w tym soku działają uspokajająco w stanach lękowych i nadmiernej nerwowości, łagodzą zaburzenia snu.

Źródło: W. Meidinger "Naturalna siła z apteki Pana Boga".

CZOSNEK, CZOSNEK, CZOSNEK.......

Wiele osób go nie znosi ale też wiele jest zdania, że najlepiej leczy i zapobiega różnym schorzeniom. I chyba coś w tym jest! 

Badania naukowe dowiodły, że czosnek i jego przetwory działają bakteriobójczo, niszczą liczne drobnoustroje, drożdże, grzyby i wirusy. 

Zanim poznaliśmy antybiotyki, to właśnie czosnku używano jako środka zapobiegającego takim chorobom jak grypa, dur brzuszny, dur plamisty, cholera czy dżuma. Wiadomo też, że szczepionki i antybiotyki, w niektórych przypadkach powodują uodpornienie wielu szczepów bakterii, natomiast nie zdarza się to nigdy po zastosowaniu czosnku.

Cudowne właściwości tej rośliny znane są od wieków. W Indiach już w piątym stuleciu p.n.e uważano czosnek za "źródło wiecznej młodości, mogącą przedłużyć ludzkie życie, pozwalającą odzyskać utracone siły". Chętnie spożywany był przez starożytnych Egipcjan, a z kolei starożytni Grecy stosowali go jako afrodyzjak.

Według Homera, dla odczarowania Odyseusza z uroku rzuconego przez Kirke, Hermes podał mu czosnek - jako środek najlepszy na "odpędzenie złego oka" dzięki swojej magicznej mocy.

Mieszkańcy wschodniej Europy zawieszali w oknach bukiety kwitnącego czosnku, aby odpędzać złe duchy. 

Roślina ta z Azji Środkowej, przez Bliski Wschód dostała się do Europy południowej i środkowej. Obecnie uprawiana jest na całym świecie jako roślina lecznicza i przyprawowa. 

Ząbki czosnku po rozdrobnieniu mają  specyficzny, ostry zapach i smak. Zawierają one między innymi alliinę, która pod wpływem enzymu allinazy rozkłada się i powstaje alliiacyna - silnie zapachowy i bakteriobójczy związek, nieraz przewyższający działanie antybiotyków.

Skutecznie działa:

•  na przewód pokarmowy: zwiększa wydzielanie soków trawiennych, pobudza wytwarzanie żółci i ułatwia jej przepływ, hamuje nadmierną fermentację, zabija owsiki i glisty;

• na drogi oddechowe: niszczy bakterie, zmniejsza stan zapalny, pobudza wydzielanie śluzu, ułatwia odkrztuszanie, łagodzi uczucie duszności;

• na układ krążenia: obniża ciśnienie krwi, zwalnia puls do poziomu uzasadnionego fizjologicznie, działa przeciwmiażdżycowo, przeciwcukrzycowo, przeciwreumatycznie, obniża poziom cholesterolu. 

Stosowany jest też zewnętrznie w ropnych zapaleniach gardła, dziąseł, migdałków, anginie.

UWAGA

Pomimo tak wszechstronnego zastosowania nie mogą go zażywać osoby o niskim ciśnieniu, cierpiące na ostre nieżyty żołądka i jelit oraz karmiące mamy.

Zioła na drobne dolegliwości oczu

Autorem artykułu jest Sativa

Często gdy pracujemy za długo nasze oczy stają się zaczerwienione. Przeczytaj dalszą część tego artykułu aby dowiedzieć sie jak przynieść ulgę swoim zmęczonym oczom. 

Oczy, poza pora snu, nieustannie pracują.  Dużo osób narzeka wieczorem na zmęczone oczy. Kolejna dolegliwość to suchość gałki ocznej. Wiele osób uskarżą się też na zaczerwienione oczy. Są to skutki wpatrywania się godzinami w monitor komputera czy telewizora. Skutki długotrwałego zmęczenia oczu to pogorszenie wzroku, czego chcielibyśmy uniknąć. Trzeba dbać  o oczy. Pracując przy komputerze trzeba co jakiś czas robić przerwy. Relaksem dla oczu jest patrzenie na zieleń. Warto też niewielkie dolegliwości likwidować przy pomocy ziół, mają one lecznicze, ale łagodne działanie. Zioła na oczy to np. świetlik, nagietek czy rumianek. Ten pierwszy jest składnikiem leków okulistycznych. A jako zaparzony w domu wyciąg z suszonych kwiatów służy do przemywania oczu przy zapaleniu spojówek i brzegów powiek. Kilkakrotnie w ciągu dnia powinien być użyty. Kwiat nagietka dobrze się sprawdza przy zapaleniu spojówek, przekrwieniu oczu oraz w zespole suchego oka.

Rumianek ma działanie przeciwzapalne i bakteriobójcze. Poza tym jego właściwości rozgrzewania pretendują go jako skuteczny lek na jęczmień.  Ukojenie dla przemęczonych oczu daje napar z herbaty  stosowany jako okład. Torebkę zaparzonej herbaty ekspresowej można nawet w pracy wykorzystać do przemywania oczu, co sprawi im ulgę. Nie należy lekceważyć żadnych dolegliwości oczu. Jeśli można sobie pomóc ziołami, należy je stosować. Gdy problem jest poważniejszy, konieczna jest pomoc okulisty. Regularnie należy też kontrolować swój wzrok.

---

    Jak skutecznie wydłużyć swoje rzęsy ? - www.powiekszanierzes.pol - blog tematyczny

Artykuł pochodzi z serwisu 

www.Artelis.pl

Ból i zapalenie gardła - domowe sposoby leczenia

Autorem artykułu jest Dr Grand

Ból gardła jest najczęściej pierwszym objawem grypy lub przeziębienia, jednak bywa również samodzielnym schorzeniem wywołanym wirusem lub bakterią. Czasem to tylko podrażnienie spowodowane suchym powietrzem w pomieszczeniu lub np. zbyt energicznym dopingiem ulubionej drużyny.

Bez względu na przyczynę drapanie w gardle i suchy, niewykrztuśny kaszel to prawdziwe tortury.

Przyczyny chorobowe bólu gardła, które można samodzielnie i skutecznie leczyć:

- wirusowe zapalenie gardła; często w przebiegu przeziębienia lub grypy; powiększone węzły chłonne szyi; umiarkowana gorączka, bóle mięśni i stawów; gardło jednolicie zaczerwienione bez obrzęku

- zapalenie migdałków (paciorkowce); powiększone i bolesne węzły chłonne szyi; wysoka gorączka, czasami czerwona wysypka na ciele; ropa widoczna na obrzękniętej i zaczerwienionej ścianie gardła; ból stawów

- refluks żołądkowo-przełykowy (przewlekła zgaga) i zapalenie przełyku; ból nasilający się nocą; nieprzyjemny smak w ustach rano; przy pochylaniu się do przodu ból w mostku i kwaśny smak w ustach

- zapalenie krtani wynikające z infekcji wirusowej lub alergii

- zapalenie oskrzeli

Ból gardła - domowe sposoby leczenia:

Pastylki z zawartością cynku pomagają w typowych objawach przeziębienia i łagodzą ból gardła. Można przyjmować tabletkę glukonianu cynku (23g) co 2 godziny, nie połykać lecz powoli ssać. Nie wolno stosować owej kuracji dłużej niż 7 dni - cynk łączy się z innymi minerałami w organizmie i może spowodować niedobór miedzi lub niedokrwistość.

Pastylki do ssania skutkują przy zakażeniu wirusowym, gdyż mają działanie miejscowo odkażające (likwidacja większości bakterii chorobotwórczych na powierzchni błony śluzowej) i lekkie działanie znieczulające. Wybór pastylek do ssania jest bardzo bogaty - zawsze należy zapoznać się z ulotką.

Spray, aerozol lub atomizer. Ta forma leku to alternatywa np. dla dzieci, które nie przepadają za lekami do ssania.

Płukanie gardła pomaga złagodzić ból podczas przełykania. Jednak jeśli towarzyszy temu chrypka lub kaszel to znak, że infekcja zaatakowała krtań i struny głosowe - wówczas należy zastosować inhalację. Roztwory do płukania gardła:

- ciepła woda z solą - 1 łyżeczka soli kuchennej (lub sody oczyszczonej) na szklankę wody - taki roztwór naśladuje naturalne płyny ustrojowe: 0,9% roztwór chlorku sodu nazywany jest roztworem fizjologicznym; woda z solą przynosi efekt łagodzący 

- alkohol - łyżka whisky na szklankę ciepłej wody 

- napar z rumianku - 1 czubata łyżeczka suszonego kwiatu rumianku na szklankę wrzątku; po ostygnięciu płucze sie gardło naparem 

- sok cytrynowy rozcieńczony letnią wodą również przynosi ulgę

- roztwór propolisu

Okład na gardło z ciepłego rumianku - 1 łyżka stołowa suszonego kwiatu rumianku na 1-2 szklanki wrzątku.

Nawilżacz pokojowy pomoże przy śnie z otwartymi ustami, który wywołuje wysychanie błon śluzowych i w konsekwencji ból. Dzieje się tak, ponieważ powietrze omija filtr nosa, który ogrzewa i nawilża powietrze wpadające do gardła i płuc. Domowe układy nawilżające wchodzące w skład systemu grzewczego najczęściej są nie wystarczające, dlatego solucją jest dodatkowy model przyłóżkowy.

Inhalacja parowa jest skuteczna szczególnie w przypadku bólu gardła spowodowanego suchym powietrzem. Należy wlać wrzątek (można dodać roztwory do płukania gardła lub odpowiedni olejek eteryczny) do umywalki i nachylić głowę przykrytą ręcznikiem nad parującą wodę, następnie przez 5-10 minut trzeba głęboko oddychać przez usta i nos. Użycie inhalatora jest wygodniejsze. Zabieg można powtarzać kilka razy w ciągu dnia. Wskazane olejki: lawendowy, cynamonowy z kory, bergamotowy, sandałowy oraz limetkowy.

Morskie powietrze pomaga gdyż zawiera jod. Jednak brak możliwości skorzystania z kuracji klimatycznej można zastąpić systematyczną inhalacją nosa i gardła wodą z solą.

Udrożnienie nosa jest potrzebne, gdy powoduje oddychanie przez usta. Zalecane są leki obkurczające błony śluzowe w postaci aerozolu lub kropli do nosa. Są one zupełnie bezpieczne stosowane zgodnie ze wskazówkami a problem ich nadużywania dotyczy osób z sezonowym niedożytem nosa zwykle o podłożu alergicznym, co prowadzi do wysuszania i zanikania śluzówki nosa.

Leki przeciwbólowe jak aspiryna, paracetamol czy ibuprofen pomogą szybko złagodzić ból. Aspiryny nie wolno podawać dzieciom do 12 roku życia gdyż powstaje ryzyko wystąpienia zespołu Reya - groźnej choroby neurologicznej!

Jedzenie lodów i picie chłodnych napojów także pomaga złagodzić ból gardła.

Mineralna woda niegazowana może okazać się najlepszym wyborem. W chorobach dróg oddechowych trzeba utrzymywać organizm w stanie dobrego nawodnienia a wiele popularnych płynów w czasie dolegliwości jest odradzanych:

- gęste mleczne napoje pokrywając śluzówkę powodują zwiększone wydzielanie śluzu co z kolei prowokuje kaszel drażniący gardło 

- sok pomarańczowy nasila stan zapalny 

- napoje kofeinowe są moczopędne

Herbatki ziołowe łagodzące ból i zapalenie gardła powinny zawierać m.in. kwiat lipy, szałwie lekarską i goździki.

Sok cytrynowy z miodem dodane do gorącej herbatki ziołowej lub wody najlepiej popijać małymi łyczkami przez cały dzień.

Rosyjska метод - łyżeczka czystego chrzanu, łyżeczka miodu i łyżeczka goździków na szklankę wrzątku; otrzymany płyn można pić małymi łyczkami, stale mieszając lub płukać nim gardło.

Czosnek to jeden z najlepszych naturalnych antybiotyków i antyseptyków. Zaleca się przyjmowanie olejku czosnkowego w kapsułkach lub zwiększone użycie w spożywanych daniach.

Witamina C zwiększa zdolność tkanek do zwalczania bakterii, jest pogromcą wolnych rodników, które produkowane są w zmienionej zapalnie tkance. Zaleca się podwojenie dziennej dawki witaminy C - zwykle to 60mg, czyli w czasie trwania choroby 120mg.

Nowa szczoteczka do zębów jest potrzebna na początku choroby i gdy już ustąpi. Na szczoteczce gromadzą się bakterie, które przy drobnym uszkodzeniu dziąsła mogą przenikać do krwi i wywoływać zapalenie. Natomiast, gdy choroba ustąpi nowa szczoteczka pomoże zapobiec samozarażeniu. Zaleca się wymianę szczoteczki co 3 miesiące i trzymanie poza wilgotną łazienką, która sprzyja rozwojowi bakterii. 

Refluks żołądkowo-przełykowy jest częstym powodem porannych bólów gardła. Cofanie drażniących soków żołądkowych do gardła zdarza się podczas snu i można temu zapobiec stosując sprawdzone sposoby na zgagę.

PORADA LEKARSKA

Nie leczone bakteryjne czy wirusowe zapalenie gardła może prowadzić do poważnych powikłań takich jak zapalenie mięśnia sercowego, gościec stawowy (reumatoidalne zapalenie stawów), gorączka reumatyczna, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok i zapalenie kłębuszkowe nerek.

Objawy nakazujące wizytę u lekarza to:

- chrypka trwająca ponad 2 tygodnie 

- obecność krwi w ślinie 

- wysypka 

- gorączka powyżej 38stopni 

- silny, długotrwały i nawracający ból gardła 

- bóle stawów, ból ucha, powiększone węzły chłonne 

- trudności w oddychaniu, przełykaniu lub otwieraniu ust

Ból gardła może być objawem następujących chorób, które wymagają interwencji lekarskiej:

- mononukleoza zakaźna (zakażenie wirusem Epsteina-Barr); powiększone węzły chłonne na szyi, w pachwinach i pod pachami; białe plamki na migdałkach; możliwa wysypka; uczucie zmęczenia trwające tygodniami po wyleczeniu gardła

- ropień okołomigdałkowy; silny ból i obrzmienie po jednej stronie gardła; języczek przepchnięty jest w przeciwną stronę

- rak nosogardzieli; nowotwór gardła na poziomie jamy ustnej

---

Więcej, w tym szczegółowe rekomendacje > LeczeniePRO.pl - Ból gardła

W serwisie do pobrania DARMOWE ebooki prozdrowotne!

Polub edukacyjny fanpage o zdrowiu > Facebook.com/Leczeniepropl

Artykuł pochodzi z serwisu

www.Artelis.pl

MIGRENA i ból głowy - Domowe leczenie naturalne

Autorem artykułu jest Dr Grand

Migrena i ból głowy mogą przyjmować różną postać - ból może być tępy, ostry, stały, pulsujący, ćmiący, gwałtowny, lekki lub silny, może występować sporadycznie lub przewlekle. Powinien budzić niepokój, jeśli trwa kilka dni lub jest wyjątkowo silny. Bywa, że ból głowy jest uwarunkowany genetycznie.

Czasami jest objawem ukrytego schorzenia, jednak rzadko świadczy o poważnej chorobie, np. o obecności guza mózgu - groźne bóle głowy zazwyczaj współistnieją z innymi objawami.

Najczęstsze przyczyny bólu głowy:

» pobudzenie lub depresja, napięcie i stres (napięciowy ból głowy): czoło i tył głowy mogą boleć przy dotykaniu; ból często jest porównywany do ciasnej opaski uciskającej głowę, pacjenci najczęściej opisują go jako tępe pobolewanie, ucisk na skronie i wrażenie niepełnej jasności myślenia; napięciowy ból głowy to około 90% przypadków tej dolegliwości; ma podłoże psychosomatyczne, wywołane reakcją na stres; najczęściej z jego powodu cierpią osoby bardzo aktywne zawodowo - napięcie psychiczne wtórnie prowadzi do podwyższenia napięcia mięśni w obrębie szyi, karku i głowy; napięciowy ból głowy jest uogólniony, może trwać przez kilka tygodni, a nawet miesięcy; oprócz wymienionych czynników może go wywołać także hałas, zapach czy wpatrywanie się w ekran telewizora lub komputera; czasami nasila się z powodu odwodnienia organizmu; towarzyszący lęk może wydłużyć czas trwania bólu, dlatego należy pamiętać, że napięciowy ból głowy nie jest objawem żadnej groźnej choroby;

» zapalenie zatok czołowych: pulsujący ból nad oczami, rosnący podczas pochylania się do przodu, przy kaszlu lub dotykaniu podstawy nosa i okolic oczu; mogą towarzyszyć objawy przeziębienia, gorączka i zielona lub żółta wydzielina z nosa (katar);

» migrena: obezwładniająco silny i pulsujący ból (z przodu czaszki, rzadko z tyłu) najczęściej po jednej stronie głowy w okolicy twarzy i czoła (40% pacjentów mówi o bólu obustronnym), rozpoczynający się poczuciem choroby i drażliwością; może towarzyszyć nadwrażliwość na światło (fotofobia) i dźwięki, zawroty głowy, drżenie rąk, mdłości i wymioty (po których ból często słabnie) oraz objawy zwiastujące (tzw. zwiastuny, aura - wywołane falą zwiększonej aktywności komórek mózgowych), które trwają od 10 do 30 minut przed atakiem bólu i dotyczą 30% cierpiących na migrenę: błyski światła lub świetlne zygzaki przesuwające się w poprzek pola widzenia (mroczki przed oczami) oraz mrowienie i drętwienie m.in. kończyn, co zwykle dotyczy jednej strony ciała; migrena jest chorobą naczyniową - ból wywołuje nadmierne zwężenie naczyń krwionośnych i ich rozszerzenie; 80-90% to migrena zwykła, w której objawy zwiastunowe trwają od kilku godzin do 3-4 dni, 10-20% to migrena klasyczna poprzedzana zaburzeniami widzenia; migrena nie trwa dłużej niż 72 godziny; 70% osób cierpiących na migrenę to kobiety, co wiąże się z ich cyklem miesiączkowym (20% populacji kobiecej i 6% męskiej doświadcza migreny); najczęściej dotyka osoby między 20. a 45. rokiem życia, choć może pojawić się w każdym wieku; w wielu przypadkach choroba występuje rodzinnie (predyspozycje genetyczne); napady bólu mogą wyzwalać różne czynniki, tj. stres lub niektóre pokarmy, np. czekolada;

» zwyrodnienie kręgosłupa szyjnego (promieniujący ból karku): ból od szyi w górę ku tyłowi głowy, aż do szczytu czaszki; często przekręcaniu głowy towarzyszy uczucie tarcia w szyi; najczęściej występuje u osób po 60. roku życia;

» wada wzroku: ból wywołany wysiłkiem mięśni oka próbującego skorygować nieprawidłowy obraz, co prowadzi do ich przeciążenia nad i poza okiem; może wystąpić po dłuższym czytaniu.

Oto rzadsze przyczyny bólu głowy:

» klasterowy ból głowy (neuralgia Hortona, gromadne napady bólu głowy): ból głowy Hortona to rzadkie schorzenie, które nie jest odmianą migreny; występuje 5x częściej u mężczyzn; zwykle pojawia się około 30. roku życia i ustępuje po przekroczeniu 35 lat; klasterowy ból głowy ma tendencje do nawrotów - po długim okresie remisji (6-12 miesięcy) następuje rzut tzw. klaster, czyli trwający zwykle tydzień (wyjątkowo tygodnie lub miesiące) codzienny napad silnego bólu, który trwa od 15 minut do 3 godzin (zazwyczaj od 30 do 90 minut); najczęściej zlokalizowany jest w pobliżu jednego oka i towarzyszy mu zaczerwienienie twarzy, wyciek z nosa i uczucie jego niedrożności, a także łzawienie oka po tej samej stronie co ból głowy, może również opadać powieka, a źrenica ulec zwężeniu; mogą pojawić się także wymioty; u części chorych napady występują o stałej porze, np. każdego ranka lub mogą budzić ich w nocy; w trakcie ataku bólu pacjent jest niespokojny, odczuwa przymus chodzenia.

Przyczyny klastrowego bólu głowy: hormony, uwarunkowania genetyczne oraz nałogowy nikotynizm (neuralgia Hortona występuje znacznie częściej u osób palących duże ilości papierosów); napad bólu może wywołać także alkohol, jednak uważa się, że dieta nie ma wpływu na częstotliwość ataków;

» nerwobóle (klinowo-podniebienne, neuralgia potyliczna, nerw trójdzielny): neuralgia nerwu trójdzielnego jest spowodowana zaburzeniem funkcji głównego nerwu czuciowego, który unerwia twarz; schorzenie dotyka osoby w średnim i starszym wieku; często występuje w przebiegu infekcji i chorób, tj. stwardnienie rozsiane (uszkodzenie osłonek mielinowych otaczających włókna nerwowe); ból zwykle pojawia się nagle i jest wyjątkowo silny, trwa kilka sekund lub minut; napady powtarzają się wielokrotnie w ciągu dnia, a pomiędzy nimi utrzymuje się wrażenie otępienia i pobolewania; czynniki wyzwalające napad bólu to zimno, dotyk, jedzenie lub picie - trzeba je indywidualnie zidentyfikować i w miarę możliwości unikać;

» niski poziom glukozy we krwi;

» zmęczenie i niedobór snu;

» leki;

» zapalenie tętnicy skroniowej lub opon mózgowo-rdzeniowych;

» zespół bólowy po wstrząsie mózgu;

» wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego (np. guz mózgu, wodogłowie, uraz głowy, udar);

» krwotok wewnątrzmózgowy (np. krwawienie podpajęczynówkowe);

» zatrucie tlenkiem węgla (np. z uszkodzonego piecyka gazowego).

Jak widać, bóle głowy mogą pojawiać się z wielu przyczyn. W naczyniach krwionośnych na podstawie mózgu oraz w oponach ochraniających mózg znajdują się receptory, dzięki którym odczuwa się ból. 

Niestety, współczesna medycyna nie posiada żadnego testu laboratoryjnego, który zdiagnozowałby migrenę lub napięciowy ból głowy. Rozpoznanie opiera się głównie na interpretacji objawów wymienionych przez pacjenta - istotne znaczenie ma częstość oraz nasilenie dolegliwości.

Warto samodzielnie ustalić czynniki wywołujące tę "paraliżującą" dolegliwość w swoim konkretnym przypadku i zastosować poniższe sposoby na ból głowy:

▼ TRYB ŻYCIA ▼

Spokój, cisza, unikanie stresów i dużo uśmiechu to podstawa. Stres należy do czynników prowokujących napady migreny, które mają tendencję do występowania po zajściu stresogennej sytuacji, nie w jej trakcie. Natomiast w przypadku bólu napięciowego stres wywołuje napięcie mięśniowe, które jest bezpośrednią przyczyną bólu głowy. 

Relaks. Należy wyobrazić sobie napięte włókna mięśni karku i głowy, następnie trzeba zrobić wszystko, aby je rozluźnić - dobra metoda relaksacyjna. Pomocne terapie polegające na wprowadzaniu w stan relaksacji to aromaterapia, masaż oraz refleksoterapia.

Relaksujące ćwiczenie oddechowe. Podczas oddychania nadbrzusze powinno unosić się wyżej niż klatka piersiowa. 

Ćwiczenia fizyczne (umiarkowane), w tym gimnastyka, joga i tai-chi są pomocne podczas lekkiego napięciowego bólu głowy - pomagają się zrelaksować i rozluźnić. Jednak przy silnym bólu migrenowym aktywność nie jest wskazana, gdyż może nasilić ból.

Ćwiczenia mięśni twarzy i głowy zalecane przez specjalistów w celu relaksacji i nauczenia się sprawowania świadomej kontroli nad tymi mięśniami:

- unieś i opuść brwi jak najszybciej,

- unieś i opuść prawą i lewą brew na zmianę,

- zaciśnij oczy i jak najszybciej je otwórz,

- zaciśnij prawe oko i otwórz, napnij prawą połowę twarzy tak silnie, aby prawy kącik ust się uniósł,

- teraz lewe oko,

- wykonaj silny grymas całą twarzą i opuść brwi w kierunku nasady nosa,

- powoli otwieraj usta, opuszczając żuchwę aż do pełnego rozwarcia, następnie powoli zamykaj usta,

- opuść żuchwę i poruszaj nią naprzemiennie w prawo i lewo,

- zmarszcz nos jakbyś poczuł/a jakiś smrodek :)

- zrób kilka dziecinnych min.

Ćwiczenia najlepiej wykonywać codziennie z kilkukrotnymi powtórzeniami.

Układ mięśniowy. Warto sprawdzić, czy nadmierne napięcie mięśniowe nie nasila bólu, np: zaciskanie zębów, pięści lub silne zginanie pleców i barków (garbienie się). Jeśli napinanie mięśni wywołuje ból głowy,  należy zastosować sposoby rozluźniania mięśni.

Sprzężenie zwrotne (biofeedback - trening umysłu) jest skuteczne w napięciowym i migrenowym bólu głowy, dlatego warto nauczyć się tej darmowej metody.

Rytm snu. Według ekspertów wiele osób potrafi przespać migrenę, jednak ze spaniem nie wolno przesadzać - przespany weekend to poniedziałkowy ból głowy. Zmiany dotyczące rytmu snu, tj. praca w systemie zmianowym lub dłuższe spanie podczas weekendu, należą do czynników wyzwalających atak migreny.

Krótka drzemka w ciągu dnia czasami pomaga, gdy ból już trwa, ale może być także przyczyną migreny. Natomiast odpoczynek w zaciemnionym i cichym pokoju może pomóc podczas ataku bólu migrenowego. Osoby cierpiące na migrenę intuicyjnie starają się przespać fazę bólu w spokojnym miejscu. 

Prawidłowa pozycja podczas snu. Spanie w nienaturalnym ułożeniu (np. na brzuchu) może powodować napięcie mięśni karku i w konsekwencji ból głowy. Dobrym rozwiązaniem jest poduszka profilowana lub z łuskami gryki.

Prawidłowa pozycja siedzenia polega na tym samym, co podczas snu - napięcie karku wywołuje ból głowy. W czasie ataku bólu nie wolno pochylać się i wysuwać głowy w dowolnym kierunku.

Silne substancje zapachowe STOP np. woda kolońska może nasilać lub wywoływać atak migreny.

Seks STOP podczas napadu migreny - ból migrenowy często jest bólem pochodzenia wysiłkowego.

Ochrona oczu. Osoby z bólem głowy powinny unikać jaskrawego światła: rażące słońce, świetlówka, ekran telewizora czy komputera mogą spowodować zezowanie, zmęczenie oczu i w konsekwencji ból głowy. Pracując przy komputerze, należy robić częste, krótkie przerwy lub używać okularów o przyciemnionych szkłach. 

Przerwy w czytaniu i patrzenie na odległe przedmioty. Taki zabieg pozwala oczom odpocząć, co może być pomocne, jeśli ból głowy jest spowodowany wadą wzroku.

Samodzielna identyfikacja czynników wyzwalających migrenę. Należy notować zjedzone posiłki, rodzaj pogody, fazę cyklu miesiączkowego i inne specyficzne okoliczności, które towarzyszyły atakowi migreny, aby w przyszłości skutecznie ich unikać. 

▼ LECZENIE Z ZEWNĄTRZ ▼

Zimne okłady na czoło lub kark łagodzą ból. Bardzo pomocne są kompresy żelowe i żele chłodzące.

Gorący prysznic może pomóc w przypadku napięciowego bólu głowy (rozluźnia mięśnie), jednak ze względu na rozszerzanie naczyń krwionośnych przez gorącą wodę nie jest wskazany przy migrenie - może ją wywołać.

Masaż rozluźnia napięte włókna mięśniowe, poprawia krążenie i wprowadza w stan odprężenia, dlatego jest zalecany przy bólach napięciowych i migrenowych. Można korzystać z usług masażysty, jednak ze względów ekonomicznych rozsądniejsze jest kupno masażera - urządzenia, które umożliwia samodzielny, a jednocześnie skuteczny masaż na co dzień.

Innym rozwiązaniem, które dodatkowo przynosi korzyści dermatologiczne, jest stosowanie kąpieli mikrobąbelkowej (tzw. mleczna lub biała woda). Mikro- i nanobąbelki powietrzno-wodne podczas kąpieli pękają, wykonując unikalny hydromikromasaż, który wybitnie rozluźnia i relaksuje. 

Akupunktura, czyli nakłuwanie igłami określonych punktów sieci kanałów energetycznych na ciele. Według tradycyjnej filozofii chińskiej, igły wspomagają przepływ energii i tym samym przyczyniają się do wyleczenia bólu głowy. 

Akupresura, czyli ucisk określonych punktów ciała (zamiast nakłuwania igłami). Ból głowy można złagodzić, uciskając miejsce między palcem wskazującym a kciukiem. Ucisk musi być silny, aby wywołał ból w tym miejscu. Inne punkty to kostne części kręgosłupa wyczuwalne na karku, które należy uciskać obydwoma kciukami.

Opaska na czoło hamuje dopływ krwi do skóry głowy, co łagodzi migrenowe pulsowanie w skroniach.

Aromaterapia to metoda relaksacji, która również jest pomocna w łagodzeniu migreny i bólu napięciowego. Olejki eteryczne można dodawać do kąpieli lub nasycić ich zapachem cały dom. Wskazany jest olejek mięty pieprzowej, rozmarynowy, drzewa różanego lub grejpfrutowy.

Tlenoterapia bywa skuteczna w przerwaniu napadu bólu, zwłaszcza klastra.

Osteopatia, czyli łagodne zabiegi manualne w obrębie układu ruchu, bywają pomocne w przypadku nieprawidłowej postawy i nadmiernego napięcia mięśni.

▼ LECZENIE OD WEWNĄTRZ I DIETA ▼

Leki przeciwbólowe według wskazań. Napięciowy ból głowy występujący 1-2 razy w miesiącu skutecznie łagodzą niesterydowe leki przeciwzapalne i przeciwbólowe jak ibuprofen czy aspiryna, a także paracetamol. Jednak przedawkowanie tych leków może paradoksalnie nasilić ból, dlatego środki przeciwbólowe należy stosować tylko przez krótki okres czasu i w/g ścisłych zaleceń. Najlepiej unikać leków zawierających kodeinę i kofeinę, gdyż mogą wywołać nawracające bóle głowy i zwiększyć częstotliwość ataków bólowych. W przypadku klasterowego bólu głowy, leki przeciwmigrenowe i przeciwbólowe przynoszą niewielką ulgę.

Leki przeciwwymiotne mogą zmniejszyć nudności i zwiększyć wchłanianie leków przeciwbólowych. 

Leki przeciwmigrenowe. Pacjenci cierpiący z powodu częstych ataków migreny mogą przyjmować leki zapobiegające, np. antydepresanty (w małych dawkach) oraz leki specyficznie zapobiegające migrenie. 

Preparaty litu stosuje się zapobiegawczo przy bólu głowy Hortona. Jednak jest to lek toksyczny, który może wywołać wiele działań niepożądanych, tj. nudności, wymioty, drżenie, co czasami przewyższa ewentualne korzyści. Pacjent leczony litem musi regularnie przechodzić badania krwi, aby kontrolować funkcję nerek i tarczycy.

Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne lub leki przeciwpadaczkowe bywają skuteczne w terapii nerwobólu (neuralgia nerwu trójdzielnego). 

Szybka reakcja. Zażycie leku tuż po pierwszym uczuciu bólu może uchronić przed kulminacyjnym silnym bólem głowy.

Zmiana rodzaju tabletek antykoncepcyjnych pomaga niektórym kobietom, gdyż hormony mogą mieć wpływ na ataki migreny. 

Zioła na bóle głowy. Rumianek, waleriana (kozłek lekarski), mięta, mięta polna, lipa szerokolistna, dziurawiec i melisa to zioła o działaniu uspokajającym, które pomagają w łagodzeniu bólu głowy. Pomocny jest także imbir, rooibos (czerwonokrzew afrykański) oraz złocień maruna (wrotycz, chryzantema), który stosowany przez kilka tygodni lub miesięcy, zapobiega lub łagodzi bóle głowy, włączając migrenę.

Ryboflawina (witamina B2) oraz preparaty wapnia i magnezu bywają skuteczne w uporczywych bólach migrenowych.

Regularne posiłki. Niedocukrzenie (brak cukru w pożywieniu) prowadzi do obkurczenia naczyń krwionośnych mózgu, natomiast kolejny zjedzony posiłek wywołuje ich szybkie rozszerzenie, co może spowodować ból. Najlepiej jeść często małe lekkostrawne posiłki. Należy unikać dłuższych niż 2-3 godziny przerw między posiłkami. 

Cukier. Osoby doświadczające objawów zwiastujących migrenę czasami mogą zapobiec wystąpieniu bólu głowy dzięki ssaniu twardego cukierka lub zjedzeniu łyżki miodu.

Przegląd diety pomoże ustalić potrawy, które szkodzą, np. mleko - przejście na dietę bezmleczną w niektórych przypadkach pomaga. Jednak ten zabieg wymaga samodzielnego namierzenia szkodliwych produktów. Po identyfikacji należy ich unikać.

Dużo płynów uniemożliwia odwodnienie organizmu, które może nasilać napięciowy ból głowy. Wypijanie dużych ilości wody pomaga także w migrenie.

Kombucza, czyli herbaciany napój fermentowany, razem z wodą mineralną i naparami z wyżej wymienionych ziół to najlepsze płyny dla osób z bólem głowy. Jednak pędzenie kombuchy wymaga grzybka fermentującego (dostępny na Allegro) i wiedzy z popularnych poradników o Kombuczy. 

Omega-3. Pokarmy z dużą zawartością nienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3 (np. makrela, łosoś, tuńczyk, tran, olej lniany) zapobiegają występowaniu ataków migreny.

Umiarkowane spożycie kawy. Nadmiar kofeiny może spowodować ból głowy, dlatego warto ograniczyć się do 2 filiżanek (lub 1 kubka) dziennie. Kofeina należy do czynników wyzwalających ataki migreny, których należy unikać. Zalecaną alternatywą przy bólach głowy jest guarana (mimo tego, że zawiera kofeinę) lub żeń-szeń.

Umiarkowane spożycie soli. Jej nadmiar u wielu ludzi wyzwala migrenę.

Umiarkowane spożycie alkoholu. Jeden drink wystarczy! 

Żucie gumy STOP. Nadwyrężone mięśnie żuchwy twardnieją, co może powodować napięciowy ból głowy.

Chińska kuchnia STOP. Jej powszechnym składnikiem jest glutaminian sodu, który może wywołać pulsujący ból głowy. Oczywiście najbezpieczniej unikać wszystkich pokarmów zawierających ten składnik.

Czekolada, orzechy, dojrzewające sery i niektóre drinki alkoholowe STOP. Zawierają tyraminę, która jest łączona z bólem głowy. Młody organizm ma większą tolerancję na ten składnik. W przypadku migreny zaleca się unikanie pokarmów prowokujących napady bólowe, szczególnie czekolady, czerwonego wina, cytrusów i serów.

Palenie STOP zwłaszcza podczas jazdy samochodem, kiedy poziom tlenku węgla we krwi podwaja się, co może utrudniać jej swobodny przepływ przez mózg.

Preparowane gatunki mięsa (mielonka, hotdog, hamburger) STOP ponieważ zawierają konserwujące azotany, które rozszerzają naczynia krwionośne, co prowadzi do migreny.

Nitrogliceryna (triazotan glicerolu) to lek stosowany w chorobie wieńcowej, który wywołuje ból głowy, szczególnie na początku leczenia. Migrenę mogą wywołać także leki stosowane w leczeniu choroby wrzodowej, nadciśnienia tętniczego, chorób serca i zaburzeń krążenia.

Stopniowe jedzenie lodów uchroni przed bólem głowy. Jama ustna powinna ochładzać się powoli, nie gwałtownie.

Turystyka górska i witamina C. Wysoko położone miejsca mogą wyzwalać ból głowy, dlatego zaleca się przyjęcie 300-500mg witaminy C dziennie przed wyjazdem i w czasie pobytu w górach. Alternatywą jest aspiryna - dzień przed podróżą należy zacząć brać po 2 tabletki dziennie,  jednak ten zabieg wymaga konsultacji lekarskiej.

PORADA LEKARSKA...

...jest potrzebna, gdy:

- wiek pacjenta przekracza 40 lat i nigdy dotąd nie cierpiał na nawracające bóle głowy;

- ból przemieszcza się po całej głowie, wyraźnie narasta, występuje coraz częściej, pojawia się bez przyczyny, utrudnia codzienne życie i pracę, bólowi towarzyszą objawy neurologiczne, tj. drętwienia, zawroty głowy, zaburzenia widzenia czy pogorszenie pamięci lub gdy ból głowy towarzyszy innym zaburzeniom.

W przypadku neuralgii nerwu trójdzielnego efektywną metodą leczenia jest blokada nerwu - operacyjna lub przy użyciu fenolu.

Niebezpieczne i zagrażające życiu bóle głowy:

» wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego oddziałującego na tkankę mózgową wywołuje silny ból głowy; przyczyną może być nadmiar płynu mózgowo-rdzeniowego, upośledzenie jego wchłaniania (wodogłowie), zmiana rozrostowa wewnątrz czaszki (np. guz), jako następstwo urazu głowy lub udaru mózgu z towarzyszącym wzrostem ciśnienia; możliwe objawy towarzyszące to trudności w mówieniu, pisaniu czy poruszaniu kończynami oraz wymioty, najczęściej rano; ból częściej jest odczuwany w całej głowie, a nie w konkretnym miejscu i nasila się podczas kaszlu, kichania, schylania się i wysiłku; dolegliwości bólowe zwiększają się stopniowo na przestrzeni dni lub miesięcy, a szybkość ich rozwoju zależy od przyczyny:

- wodogłowie - kilka godzin lub dni,

- guz mózgu - kilka tygodni lub miesięcy.

Także sposób postępowania zależy od przyczyny:

- wodogłowie - założenie zastawki łączącej komory mózgu z jamą otrzewnej lub przedsionkiem serca, która umożliwi odpływ nadmiaru płynu mózgowo-rdzeniowego;

- guz mózgu - potwierdzenie diagnozy w badaniach, leczenie operacyjne lub radioterapia w celu zmniejszenia masy guza.

W celu redukcji obrzęku, nadmiaru płynu i ciśnienia wewnątrzczaszkowego stosuje się także środki farmakologiczne tj. deksametazon;

» krwawienie podpajęczynówkowe objawia się nagłym i bardzo silnym bólem głowy, który można porównać do bólu po uderzeniu młotem; towarzyszy sztywność karku i możliwa jest utrata świadomości; krew wydostaje się z naczyń krwionośnych i rozlewa w przestrzeni pod oponą pajęczą; wymaga natychmiastowej hospitalizacji, a często także interwencji chirurgicznej w celu naprawy naczynia krwionośnego będącego źródłem krwawienia;

» zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych rozwija się w ciągu kilku godzin lub dni; objawy towarzyszące to gorączka, sztywność karku, niepokój, przyćmienie świadomości różnego stopnia i wysypka; zapalenie opon może być wywołane przez bakterie lub wirusy, przy bakteryjnym zapaleniu opon wskazana jest natychmiastowa konsultacja lekarska oraz szybkie zastosowanie antybiotykoterapii;

» zapalenie tętnicy skroniowej to choroba, w której dochodzi do zapalenia naczyń krwionośnych w obrębie szyi i głowy; jeśli proces chorobowy zajmie tętnice oka, może dojść do ślepoty; schorzenie występuje dwukrotnie częściej u kobiet niż u mężczyzn, u 1/4 chorych występują uogólnione bóle stawów i mięśni; objawy rozwijają się na przestrzeni kilku tygodni, ból głowy może obejmować jedną stronę lub całą głowę; typowo ból dotyczy mięśni żwaczy i pojawia się podczas żucia; diagnostyka wymaga badania krwi, a często także wykonania biopsji (pobranie fragmentu tętnicy skroniowej do badań); leczenie polega na zastosowaniu wysokich dawek glikokortykosteroidów.

---

Więcej, w tym szczegółowe rekomendacje > LeczeniePRO.pl - Migrena i ból głowy

W serwisie do pobrania DARMOWE ebooki prozdrowotne!

Polub edukacyjny fanpage o zdrowiu > Facebook.com/Leczeniepropl

Artykuł pochodzi z serwisu

www.Artelis.pl

Jak spowolnić proces starzenia – naturalne środki zaradcze

W naturalnej aptece jest wiele środków zdolnych powstrzymać lub spowolnić procesy starzenia się. Każdy z nas może przeciwdziałać czynnikom wywołującym starzenie się.
Środki przciwdziałające uszkodzeniom substancji genetycznej:
witamina C, na którą dzienne zapotrzebowanie wynosi 75mg. Taką ilość znajdziemy w 40g czarnej porzeczki, 55g papryki, 65g brokułów, 80g kopru włoskiego, 100g kalafiora lub 200ml soku pomarańczowego.
Witamina E, dzienne zapotrzebowanie 12 mg. Te ilość znajdziemy w 2 łyżkach oleju słonecznikowego, 125g migdałów lub 240g orzechów laskowych.
Beta-karoten, którego duże ilości znajdziemy w marchwi i wszystkich czerwonych oraz żółtych gatunkach warzyw i owoców – pomidorach, papryce, głogu oraz w zielonych liściach sałaty i boćwiny.
Bioflawonidy, których dzienne spożycie wynosi 500mg. Zaspokoimy je jedząc dwa razy dziennie owoce lub warzywa.
Selen, którego zapotrzebowanie dzienne szacuje się na 50-100 mikrogramów. Znajdziemy go w otrębach pszennych, produktach z pełnego ziarna, nasionach soi i ryżu, rybach, owocach morza, nerkach wieprzowych, wieprzowinie i kurzej wątróbce.

Naturalne środki hamujące geny starzenia się:

ryba w jadłospisie dwa razy w tygodniu

codzienne spożywanie produktów mlecznych

Środki korzystne dla zegara biologicznego:

pozbycie się nadwagi,

unikanie alkoholu, nikotyny i kofeiny,

ograniczenie spożywania cukru i soli

odpowiednia ilość snu – podczas snu przysadka mózgowa wydziela hormon somatotropinę, tzw hormon wzrostu, który odpowiada za regenerację tkanek organizmu.

Codzienny, przynajmniej godzinny spacer.

Wzmacnianie układu odpornościowego:

racjonalne odżywianie bogate w owoce, warzywa i produkty z pełnego ziarna,

stosowanie metody polewania wodą metodą Kneippa.

Zachowanie młodości mózgu:

jedzenie produktów zawierających cholinę, która chroni komórki mózgu przed starzeniem się; znajdziemy ją w warzywach o zielonych liściach, produktach z pszenicy, w jajkach.

Środki wzmacniające grasicę (gruczoł wspomagający komórki obronne w walce z zarazkami chorobotwórczymi, a tym samym zapobiegający przedwczesnemu starzeniu; z wiekiem gruczoł ten staje się coraz mniejszy): produkty zbożowe, kluski z mąki pełnoziarnistej, orzechy, owoce strączkowe.

Wiek biologiczny: mówi się, że człowiek ma tyle lat na ile się czuje. Więc zamiast użalać się nad sobą i ciągle narzekać na różne niedogodności, jakie z wiekiem funduje nam nasz organizm, należy wziąć się za siebie i zastanowić się czy prowadzimy zdrowy styl życia. Może jeszcze nie jest za późno na zmiany, a więc do dzieła!

Źródło: Werner Meidinger „Naturalna siła z apteki Pana Boga”

Mniszek pospolity, mniszek lekarski (Taraxacum officinale) - roślina lecznicza

Jest to gatunek rośliny wieloletniej z rodziny astrowatych (Asteraceae).

Owocostan mniszka pospolitego jest potocznie nazywany dmuchawcem. W Polsce występuje niemal wszędzie.

Jest rośliną leczniczą. Kwiaty i korzenie stanowią surowiec zielarski. Korzenie dla celów leczniczych należy zbierać jesienią.

Działanie: kwiat działa moczopędnie, zapobiega powstawaniu złogów, zwłaszcza szczawianowych i fosforanowych, w drogach moczowych. Korzeń zawiera sporo soli mineralnych, zwłaszcza potasu, kwasy organiczne,sterole, różne związki cukrowe, na przykład inulinę, substancje goryczkowe (taraksacyna), cholinę.

Odwar z korzeni lub nalewka pomagają w schorzeniach dróg żółciowych i kamicy żółciowej oraz przy wszystkich problemach wątrobowych; pomaga przy kłopotach trawiennych.

Dzięki interferonowi podnosi odporność organizmu, powinni więc go spożywać anemicy. Obniża poziom cholesterolu, pomaga w leczeniu miażdżycy, początków cukrzycy, otyłości, reumatyzmu i gośćca. Zalecany jest również przy chorobach skóry.

Podnosi sprawność seksualną kobiet i mężczyzn.

Sztuka kulinarna: z młodych, surowych liści można przyrządzać sałatkę wiosenną, popularną w krajach romańskich.

Wywar z gotowanych kwiatów mniszka po dodaniu dużej ilości cukru zamienia się w syrop o barwie, konsystencji i smaku zbliżonym do miodu, tzw. miodek majowy.

Z płatków kwiatowych mniszka z dodatkiem cytryny i cukru uzyskuje się wino kwiatowe o charakterystycznym miodowo-ziołowym bukiecie.

Z korzenia mniszka niekiedy też z dodatkiem jego liści w połączeniu z korzeniem łopianu, cukrem lub słodzikiem i innymi dodatkami w zależności od przepisu uzyskuje się tradycyjny orzeźwiający napój, szczególnie popularny w Wielkiej Brytanii pod nazwą dandelion and burdock (tłum.mniszek i łopian). Palone korzenie mniszka były w przeszłości używane do produkowania namiastki kawy.

Medycyna ludowa poleca napary z ziela mniszka jako lek na wysypki oraz na hemoroidy, zaś napary z kwiatów jako lek wykrztuśny.

Świeża roślina stanowi pożywienie dla zwierząt hodowlanych.

Dawniej młode koszyczki kwiatowe wykorzystywano jako namiastkę kaparów.